Τετάρτη 28 Απριλίου 2010

Τι θα γίνει αν ξυπνήσει ο... Γολιάθ

Μηδαμινός ο περιβαλλοντικός κίνδυνος από το ισλανδικό ηφαίστειο που έφερε χάος στις αερομεταφορές
  Μεγάλες αλλαγές στην παγκόσμια θερμοκρασία μπορούν να προκαλέσουν οι εκρήξεις ηφαιστείων, με την προϋπόθεση η τέφρα να εκτοξευθεί στο μέσο στρώμα της στρατόσφαιρας, δηλαδή στα 15-20 χιλιόμετρα ύψος. σε αυτή την περίπτωση ο πλανήτης θα ψύχονταν, καθώς η σκόνη θα δημιουργούσε μια ομπρέλα, εμποδίζοντας τις ακτίνες του ήλιου να φτάσουν στη Γη. Ένα τέτοιο εφιαλτικό σενάριο θα είχε σημαντικές επιπτώσεις σε τομείς όπως η γεωργία, η βιοποικιλότητα και φυσικά η ανθρώπινη διαβίωση.
 «Η πρόσφατη έκρηξη του ηφαιστείου Εϊαφιαλαϊόκουλ στην Ισλανδία δεν επηρεάζει το παγκόσμιο κλίμα, καθώς οι εκρήξεις ήταν μικρές σε ένταση», εξηγεί ο ηφαιστειολόγος και ερευνητής του ΙΓΜΕ Γιώργης Βουγιουκαλάκης. «Τυχόν επιδράσεις στο κλίμα ενδέχεται να υπάρξουν μόνο σε τοπικό επίπεδο, στην Ισλανδία και τη Βρετανία», καταλήγει.
 Αν και δεν μπορούν να υπάρξουν ακριβείς προβλέψεις για το μέλλον, οι ηφαιστειολόγοι είναι σίγουροι πως οι εκρήξεις στην Ισλανδία θα διαρκέσουν μερικές εβδομάδες ακόμα, λόγω του μικρού όγκου μάγματος που υπάρχει. Οι Ισλανδοί ειδικοί σημειώνουν πως όταν όλο το νερό εξατμιστεί, τότε θα σταματήσει η δράση του ηφαιστείου. παράλληλα, θεωρείται βέβαιο ότι το Εϊαφιαλαϊόκουλ δεν επηρεάζει τα διπλανά ηφαίστεια της χώρας, ωστόσο -σε μια τέτοια περίπτωση- η δραστηριότητα θα μπορούσε να επεκταθεί ανατολικά, στο ηφαίστειο Κάτλα, που βρίσκεται επίσης κάτω από ένα στρώμα πάγου.

Κίνδυνοι για την υγεία
  «Η στάχτη μπορεί να επιδεινώσει ασθένειες των πνευμόνων, ενώ εάν η σκόνη κατακαθίσει στο έδαφος, μπορεί να γίνει εξαιρετικά επικίνδυνη για τα ζώα και τους κατοίκους της βόρειας Ευρώπης εξαιτίας των τοξικών ουσιών που περιέχονται σ’ αυτήν», λέει ο Γ. Βουγιουκαλάκης. Για την Ελλάδα δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος, εξαιτίας των ανέμων που πνέουν σε αντίθετη κατεύθυνση, άλλα και χάρη στα σύννεφα που «φιλτράρουν» τη σκόνη.



Οκτώ ενεργά ηφαίστεια στη Μεσόγειο
  «Με Εξαίρεση την Αίτνα και το Στρόμπολι, όπου καταγράφονται μικρές εκρήξεις ανά πυκνά χρονικά διαστήματα, τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά ηφαίστεια “κοιμούνται” και εάν ξυπνήσουν, δεν θα δημιουργήσουν μεγάλες καταστροφές», σημειώνει ο Γ. Βουγιουκαλάκης.
  Ως ενεργά ηφαίστεια θεωρούνται όσα έχουν εκραγεί τα τελευταία 10.000 χρόνια. στην Ευρώπη ενεργά ηφαίστεια υπάρχουν στην Ιταλία, την Ισλανδία και την Ελλάδα.
  Το πιο σημαντικό ηφαίστειο της Ισλανδίας, η Χέκλα, έχει ύψος 1.491 μέτρα και μήκος που φτάνει τα 40 χιλιόμετρα. Η μεγαλύτερη έκρηξή του σημειώθηκε στην προ Χριστού εποχή και είχε προκαλέσει μείωση της θερμοκρασίας στο Βόρειο Ημισφαίριο για αρκετά χρόνια. Τα τελευταία χρόνια, έχει εκραγεί το 1947, το 1970, το 1980-1981, το 1991 και το 2000.

Γειτονικός κίνδυνος
  Στην Ιταλία, τα σημαντικότερα ηφαίστεια είναι η Αίτνα, ο Βεζούβιος και το Στρόμπολι. Η Αίτνα έχει ύψος 3.329 μέτρα και εξωτερικά καλύπτεται από πολλά στρώματα τέφρας, λάβας και ηφαιστειακής σκόνης. Συχνά σημειώνει εκρήξεις μικρού μεγέθους, ενώ η δραστηριότητά του ξεκίνησε πριν από 500.000 χρόνια. Τον 20ο αιώνα εξερράγη έξι φορές -την πρώτη φορά το 1949- και από το 2001 επαναδραστηριοποιείται σχεδόν σε ετήσια βάση, με πιο πρόσφατη την έκρηξη του 2008.
  Ο Βεζούβιος βρίσκεται στις ακτές της Νάπολης και, παρότι εξερράγη τελευταία φορά το 1944, θεωρείται ένα από τα πιο επικίνδυνα ηφαίστεια στον κόσμο. Το 79 μ.Χ. προκάλεσε μία από τις μεγαλύτερες καταστροφές στην ιστορία, αφανίζοντας ολόκληρη την πόλη της Πομπηίας, με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς. Το ηφαίστειο Στρόμπολι, που βρίσκεται σε ένα μικρό νησί βόρεια της Σικελίας, εκρήγνυται συνεχώς τα τελευταία 2.000 χρόνια.
  Η φονικότερη έκρηξη στον 20ό αιώνα έγινε το 1930 και η πιο πρόσφατη το 2002.
  Στην Ελλάδα υπάρχουν πέντε ενεργά ηφαίστεια, το οποία σχηματίζουν ένα ενιαίο ηφαιστειακό τόξο. Δύο από αυτά βρίσκονται στη Σαντορίνη (Καμένη και Κολούμπο) και από ένα στη Νίσυρο, τη Μήλο και τα Μέθανα. Η τελευταία φορά που εξερράγη το ηφαίστειο της Σαντορίνης ήταν το 1950, ενώ η μεγάλη έκρηξη το 1640 π.Χ. θεωρείται από τους επιστήμονες υπεύθυνη για τη σημερινή διαμόρφωση των νησιών του νότιου Αιγαίου. «Τα ελληνικά ηφαίστεια παρακολουθούνται από τους επιστήμονες, αν και η πιο αξιόλογη παρακολούθηση γίνεται στη Νίσυρο και τη Σαντορίνη», εξηγεί ο Γ. Βουγιουκαλάκης.

Ήπιες οι επιπτώσεις στο περιβάλλον
  Το μέγεθος των επιπτώσεων στο περιβάλλον εξαρτάται από την ένταση των εκρήξεων. Οι μεγάλες εκρήξεις ηφαιστείων έχουν δραματικές συνέπειες στο περιβάλλον, καθώς παράγεται μεγάλη ποσότητα λάβας και σκόνης, εκπέμπονται τοξικά αέρια, δημιουργούνται λασπορέματα και αυξάνονται οι κατολισθήσεις. Η λάβα καίει τα πάντα στο πέρασμά της, καταστρέφοντας καλλιέργειες και εδάφη. Τα αέρια που απελευθερώνονται με την έκρηξη περιέχουν επικίνδυνες ουσίες όπως διοξείδιο και μονοξείδιο του άνθρακα, διοξείδιο του θείου, υδροφθορικό και υδροχλωρικό οξύ κ.ά. Αυτά τα αέρια καταλήγουν στη στρατόσφαιρα, την οποία θερμαίνουν, προκαλώντας παράλληλα ψύξη της ατμόσφαιρας, ενώ είναι υπεύθυνα για τη δημιουργία όξινης βροχής.
  Ωστόσο, οι επιστήμονες συμφωνούν ότι η ηφαιστειακή δραστηριότητα δεν σχετίζεται με την επιδείνωση του φαινομένου του θερμοκηπίου, καθώς τα ηφαίστεια του πλανήτη παράγουν 200 εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα ετησίως, ενώ μόνο το 2006 οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από ανθρώπινες δραστηριότητες έφτασαν τους 28 τρισεκατομμύρια τόνους. Αντίθετα, η έκρηξη του ηφαιστείου στην Ισλανδία είχε μάλλον θετικές επιπτώσεις, καθώς οι ακυρώσεις στις πτήσεις απέτρεψαν τις εκπομπές 200.000 τόνων διοξειδίου του άνθρακα την ημέρα, όσους δηλαδή ρύπους εκπέμπουν 100.000 σπίτια ετησίως.

Εφημερίδα : Realnews Κυριακή 23-04-2010
http://www.realnews.gr/

Δευτέρα 12 Απριλίου 2010

Η Ελλάδα που ίσως ξαναβρούμε

Γράφει η Μαριάνα Πυργιώτη

  Τίποτε δεν συμβαίνει σε έναν πυλώνα μιας κοινωνίας χωρίς να αντανακλάται και να επηρεάζει
κάποιον άλλον... Γιατί το λέω; Διότι, βλέποντας τη δραματικά καταρρέουσα μέρα με τη μέρα εικόνα της χώρας και ζώντας την αποπνικτική ατμόσφαιρα από την παρακμή τής μέχρι πρότινος «ευημερούσας» και «ισχυρής» Ελλάδας, θυμήθηκα πόσες φορές στο παρελθόν ανησυχούσα και αντιδρούσα από το ξέφρενο πανηγύρι όχι της οικονομικής «άνθησης», αλλά της κοινωνικής μεγαλομανίας και του φθηνού lifestyle. Δεν έχω ζήσει, φυσικά, την παρακμιακή εποχή του μεσοπολέμου στην Ευρώπη, αλλά φαντάζομαι ότι, συγκριτικά, ζήσαμε το ίδιο. Πιο χυδαίο, πιο κιτς και καθόλου ευρωπαϊκό, μια που η ανατολίτικη ρίζα μας δεν αφήνει και πολλά περιθώρια... ευγενούς κατάπτωσης, αλλά -πάντως- ανάλογο. Μαζί με τις ξανθιές γλάστρες, τις ημίγυμνες σταρλέτες και τους επιδεικτικούς ομοφυλόφιλους που κατέκλυσαν το εγχώριο σκηνικό των επωνύμων –με την ευγενική σύμπραξη ανάλογης ποιότητας ΜΜΕ, φυσικά- κατέφθασε και μια ορδή νεόπλουτων βαρβάρων του ημικόσμου, με πολλά και εύκολα λεφτά, επιδειξιομανής, πεινασμένη για τα 15 λεπτά της δημοσιότητας και τα 15 μπουκάλια σε πρώτο τραπέζι πίστα. Επί χρόνια, μαζί με το όραμα των Ολυμπιακών της Αθήνας είχαμε και το όραμα της σιλικονούχας δίμετρης. Φωνάζαμε για την κληρονομιά μας και τα κλεμμένα Ελγίνεια, πληρώνοντας κάτι τρίλιτρα SUV πόλης, χωρίς να πληρώνουμε φόρους. Ζούσαμε την παράνοια μιας ξεχαρβαλωμένης, χωρίς αξιακούς κώδικες ή σταθερές κοινωνίας, που έβλεπε σε καρτ ποστάλ τον Παρθενώνα, αλλά τσαλαπατιόταν στα σοκάκια της Μυκόνου.
  Το περιθώριο έγινε κυρίαρχη -και με τσαμπουκά, μάλιστα- τάξη σε μια ανίκανη να αντιδράσει κοινωνία, που παρακολουθούσε με όλο και πιο αρρωστημένη περιέργεια τη «λαμπερή» πλευρά της νεοελληνικής υποκουλτούρας και χυδαιότητας να επιβραβεύεται και να πρωταγωνιστεί. Φρικιά και ανεπάγγελτοι, μεταμοντέρνες κατίνες και μάγκες, απατεώνες και βασιλιάδες της νύχτας, αποτίναξαν τον «ζυγό» της κοινωνικής απαξίας και πήραν την εκδίκησή τους με το παραπάνω. παράλληλα, όλοι οι παλιομοδίτες, έντιμοι, εργατικοί και μετρημένοι άνθρωποι, αυτοί που έμαθαν από το σπίτι τους το καλό και το κακό, το «ευχαριστώ» και το «παρακαλώ», τον σεβασμό και την αξιοπρέπεια, άρχισαν να υποχωρούν σαστισμένοι. Οι ίδιοι, αλλά κυρίως τα παιδιά τους, ζούσαν την πιο ύπουλη ανατροπή ever. Φανταχτερή, ανάλογη της απαστράπτουσας Ελλάδας, που υποσχόταν σε όλους εύκολη ζωή, εύκολα λεφτά, εύκολη επιτυχία, χωρίς προσόντα, χωρίς δουλειά, χωρίς κόπο, χωρίς θυσίες, χωρίς ζόρι σε όλα τα επίπεδα. Και όσοι αντιστάθηκαν ή αντιστέκονται, έγιναν το περιθώριο, οι κακομοίρηδες και οι αποτυχημένοι αυτού του νέου κοινωνικού μοντέλου, που εξισώνει τελικά τον μεροκαματιάρη και τον δάσκαλο με τη βίζιτα και το τσογλάνι, επειδή οι τελευταίοι βγάζουν λεφτά. Τώρα που τα λεφτά αποδείχτηκαν χρωστούμενα, μήπως είναι ευκαιρία να διώξουμε και τα παράσιτα από τη ζωή μας;

Εφημερίδα : Realnews Κυριακή 11-04-2010

http://www.realnews.gr/

Σάββατο 10 Απριλίου 2010

Αριθμοί

Για να πάρουμε τον αριθμό,


 


σε ποια δύναμη πρέπει να υψώσουμε τον :






  A)     στην  2       Β)     στην  3      Γ)     στην  4       Δ)     στην  8         E)      στην  16

Πέμπτη 1 Απριλίου 2010

Ένας ευαίσθητος Απρίλης



Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης
Μουσική - Εκτέλεση: Παντελής Θαλασσινός

Ένας ευαίσθητος Απρίλης
ένας αθέατος καιρός
γελάει το φρουρό της πύλης
και βγαίνει ήλιος λαμπερός

Πετά τα ρούχα του στρατιώτη
φορά πουκάμισο λευκό
και στην αγάπη του την πρώτη
στέλνει ένα όνειρο γλυκό

Φέρνει μια ζάλη στους ανέμους
ανατριχίλα στο νερό
με την καρδιά στήνει πολέμους
και με τον έρωτα χορό.

Ένας ευαίσθητος Απρίλης
ένας αθέατος καιρός
γελάει το φρουρό της πύλης
και βγαίνει ήλιος λαμπερός

Από τους κήπους κόβει βάγια
κι απ' την αυλή του πασχαλιές
για να στολίσει τα ναυάγια
που μείναν δίχως αγκαλιές.

Τετάρτη 31 Μαρτίου 2010

ο Βασίλης, ο Γιάννης και η Άννα

 Τρία παιδιά έχουν μαζί 30 μπάλες. Αν ο Βασίλης δώσει 5 μπάλες στον Γιάννη, ο Γιάννης δώσει 4 μπάλες στην Άννα και η Άννα δώσει 2 στον Βασίλη, τότε τα παιδιά θα έχουν ίσο αριθμό από μπάλες. Πόσες μπάλες έχει αρχικά η Άννα;


 A)  8        B)  9       Γ)  11        Δ)  12       E)   13

Κυριακή 21 Μαρτίου 2010

Μια χώρα μέσα στη σκόνη

Επικίνδυνη για την υγεία η αφρικανική σκόνη, που εμφανίζεται ολοένα και πιο συχνά

 Σοβαρούς κινδύνούς για το αναπνευστικό σύστημα κρύβει η αφρικανική σκόνη που εμφανίζεται ολοένα και πιο συχνά στην Αθήνα και σε άλλες περιοχές της χώρας. οι συγκεντρώσεις των μικροσωματιδίων στην ατμόσφαιρα αυξάνονται σημαντικά, υπερβαίνοντας κατά πολύ τα ανώτατα όρια που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση για τους ατμοσφαιρικούς ρύπους. «το φαινόμενο γίνεται πιο έντονο την άνοιξη, όταν φυσούν νότιοι άνεμοι και η Σαχάρα υπερθερμαίνεται», εξηγεί ο καθηγητής Φυσικής Περιβάλλοντος στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Γιώργος Κάλλος.

Mικροσωματίδια
 Έρευνα του τμήματος Φυσικής έδειξε ότι η μέση ετήσια συμβολή της σκόνης στις συγκεντρώσεις των μικροσωματιδίων PM10 ξεπερνά το 20% στις πόλεις, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις έχει φτάσει και το 60%. Το φαινόμενο γίνεται ιδιαίτερα ανησυχητικό στα αστικά κέντρα, όπου η ατμόσφαιρα είναι ήδη βεβαρημένη από την ανθρώπινη δραστηριότητα. «Πρόκειται ουσιαστικά για χώμα που περιέχει ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς, οργανικές και ανόργανες ουσίες, μέταλλα κ.ά.», σημειώνει ο διευθυντής του Αστεροσκοπείου Αθηνών Μιχάλης Πετράκης. τα μικροσωματίδια, όταν εισπνέονται, «κολλούν» στους πνεύμονες και μπορούν να προκαλέσουν ακόμη και μόνιμες βλάβες στο αναπνευστικό σύστημα. «Η κατάσταση είναι πιο επικίνδυνη όταν δεν έχει βρέξει και η σκόνη αιωρείται στην ατμόσφαιρα. Σε αυτές τις περιπτώσεις καλό είναι να αποφεύγονται δραστηριότητες όπως μια βόλτα με ποδήλατο, τρέξιμο κ.λπ., ειδικά για όσους αντιμετωπίζουν ήδη αναπνευστικά προβλήματα», τονίζει ο κ. Κάλλος.

Κόκκινο χιόνι
 «Τα τελευταία χρόνια το φαινόμενο έχει ενταθεί ελαφρά, αλλά όχι δραματικά», εξηγεί ο Μ. Πετράκης. «Εάν επαληθευτούν τα σενάρια για την κλιματική αλλαγή και την αύξηση της ερημοποίησης, τότε θα έχουμε περισσότερη σκόνη όλο και πιο συχνά». Η έρημος Σαχάρα είναι μία από τις κυριότερες πηγές σκόνης στη Γη, παράγοντας περίπου 20 εκατομμύρια τόνους ετησίως. Παράλληλα, το «μέτωπο» της ερήμου αυξάνεται κάθε χρόνο κατά 80-100 χιλιόμετρα. Η σκόνη διασχίζει τη Μεσόγειο και μεταφέρεται στην Ευρώπη, προκαλώντας υπερβάσεις των επιτρεπόμενων ορίων. Το μεγαλύτερο πλήγμα δέχονται τα κράτη του Νότου, συχνά όμως το φαινόμενο επεκτείνεται και σε βορειότερες περιοχές, όπως η Αγγλία και η Φινλανδία. «Το χιόνι στα σημεία αυτά γίνεται κόκκινο», λέει ο Γ. Κάλλος.

Εφημερίδα : Realnews Κυριακή 21-03-2010

http://www.realnews.gr/

Εαρινή Ισημερία

20 Μαρτίου 2008,  09:45 πμ
  Με την ευκαιρία της Εαρινής Ισημερίας την Πέμπτη, 20 Μαρτίου, 2008 o Διευθυντής του Πλανηταρίου κ. Διονύσης Π. Σιμόπουλος μας εξηγεί το φαινόμενο των Ισημεριών και των Ηλιοστασίων.

 Ισημερίες και Ηλιοστάσια
 Ο υπολογισμός του Έτους των 365,25 ημερών έγινε από την αρχαιότητα με την παρατήρηση της επίδρασης που έχει πάνω στην Γη η περιφορά της γύρω από τον Ήλιο, η επίδραση δηλαδή του κύκλου των εποχών!
 Είναι η επαναλαμβανόμενη παρέλαση της Άνοιξης, του Καλοκαιριού, του Φθινοπώρου και του Χειμώνα!
 Αν και η επανάληψη των εποχών βασίζεται στην κίνηση της Γης γύρω από τον Ήλιο, εμείς δεν αισθανόμαστε την κίνηση αυτή. Τη βλέπουμε όμως να αντικαθρεφτίζεται στον ουρανό όπου, παρόλο που ο Ήλιος είναι ακίνητος, εμάς μας φαίνεται ότι κινείται, από τη Δύση προς την Ανατολή, λόγω ακριβώς της κίνησης της Γης πάνω στην τροχιά της.
 Κάθε μέρα η Γη βρίσκεται σε διαφορετική θέση από αυτήν που βρισκόταν την προηγουμένη. Έτσι από κάθε νέα θέση αντικρίζουμε τον Ήλιο από διαφορετική γωνία. Επειδή λοιπόν εμείς βλέπουμε τον Ήλιο από διαφορετική γωνία κάθε μέρα, μας φαίνεται ότι ο Ήλιος βρίσκεται μπροστά από διαφορετικά άστρα.
 Έτσι κάθε φορά που η Γη συμπληρώνει μία πλήρη περιφορά γύρω από τον Ήλιο, μας φαίνεται ότι ήταν ο Ήλιος αυτός που συμπλήρωσε έναν κύκλο γύρω από τη Γη, πάνω στην εκλειπτική. Η εκλειπτική δηλαδή δεν είναι τίποτε άλλο παρά η απεικόνιση, ή η προέκταση πάνω στην ουράνια σφαίρα, της γήινης τροχιάς γύρω από τον Ήλιο.
 Αν παρατηρήσουμε την εκλειπτική και τη συγκρίνουμε με τον ουράνιο ισημερινό (την προέκταση δηλαδή του ισημερινού της Γης και την αποτύπωσή του πάνω στον ουράνιο θόλο) θα δούμε ότι οι δύο αυτοί κύκλοι δε συμπίπτουν, αλλά αντίθετα τέμνονται, σχηματίζοντας γωνία ίση με 23 μοίρες και 27 πρώτα λεπτά, λόγω της κλίσης που έχει ο άξονας της Γης σε σχέση με το επίπεδο που σχηματίζει η εκλειπτική.
 Η γωνία αυτή ονομάζεται "λόξωση της εκλειπτικής", και τα δύο σημεία στα οποία τέμνονται οι δύο κύκλοι ονομάζονται "ισημερινά σημεία".
 Στο πρώτο σημείο ο ουράνιος ισημερινός τέμνει την εκλειπτική εκεί όπου ο Ήλιος βρίσκεται στις 20-21 Μαρτίου. Το σημείο αυτό ονομάζεται εαρινό ισημερινό σημείο, και από την ημέρα αυτή αρχίζει η Άνοιξη.
 Εκ διαμέτρου αντίθετα η τομή γίνεται όταν ο Ήλιος βρίσκεται στις 22-23 Σεπτεμβρίου. Το σημείο αυτό ονομάζεται φθινοπωρινό ισημερινό σημείο, και από την ημέρα αυτή αρχίζει το Φθινόπωρο. Και στις δύο αυτές ημέρες, η νύχτα είναι ίση με την ημέρα, δηλαδή επί 12 ώρες ο Ήλιος βρίσκεται πάνω από τον ορίζοντα και επί 12 ώρες βρίσκεται κάτω από τον ορίζοντα, έχουμε δηλαδή ίση-μέρα: ισημερία.
 Από το εαρινό ισημερινό σημείο και μετά, ο Ήλιος φαίνεται να σκαρφαλώνει όλο και πιο πάνω στο βόρειο ημισφαίριο του ουρανού. Οι μέρες μεγαλώνουν, οι νύχτες μικραίνουν και ο καιρός γίνεται όλο και πιο θερμός.
 Περίπου τρεις μήνες αργότερα, στις 22 Ιουνίου, ο Ήλιος φτάνει στο βορειότερο σημείο της εκλειπτικής από το οποίο θα αρχίσει πλέον να κατέρχεται, «τρεπόμενος» και πάλι προς τον ισημερινό. Το σημείο αυτό, στις 22 Ιουνίου, ονομάζεται θερινό τροπικό σημείο ή απλά θερινή τροπή, επειδή ο Ήλιος τρέπεται και πάλι προς τον ισημερινό, και από την ημέρα αυτή αρχίζει το καλοκαίρι.
 Επειδή μάλιστα για μερικές ημέρες πριν και μετά τη θερινή τροπή ο ήλιος φαίνεται να αργοστέκεται πάνω στην εκλειπτική σαν να είναι έτοιμος να σταματήσει, το θερινό τροπικό σημείο ονομάζεται επίσης και θερινό ηλιοστάσιο.
 Μετά τη θερινή τροπή, ο Ήλιος συνεχίζει να κατεβαίνει προς το Νότο, και στις 23 Σεπτεμβρίου φτάνει στο φθινοπωρινό ισημερινό σημείο, οπότε, όπως και στο εαρινό ισημερινό σημείο, έχουμε ίση μέρα και νύχτα: ισημερία.
 Αλλά η κάθοδος του Ήλιου συνεχίζεται, μέχρις ότου, στις 22 Δεκεμβρίου, φτάνει στο νοτιότερο σημείο της τροχιάς του που ονομάζεται χειμερινό τροπικό σημείο, ή απλά χειμερινή τροπή ή χειμερινό ηλιοστάσιο.
 Από την ημέρα αυτή αρχίζει ο Χειμώνας. Αλλά από κει κι έπειτα ο Ήλιος σταματάει να κατέρχεται και ξαναρχίζει και πάλι να σκαρφαλώνει, κάθε μέρα όλο και πιο ψηλά.
 Φυσικά σήμερα εμείς γνωρίζουμε ότι αιτία των εποχών του έτους είναι η κλίση των 23 1/2 μοιρών που έχει ο άξονας της Γης σε σχέση με το επίπεδο της τροχιάς της γύρω από τον Ήλιο.
 Πράγμα που αντικαθρεφτίζεται όπως είπαμε στον ουράνιο θόλο, με αποτέλεσμα η εκλειπτική να τέμνει τον ουράνιο ισημερινό με την ίδια γωνία των περίπου 23 1/2 μοιρών. Έτσι στη διάρκεια του Χειμώνα, οι ακτίνες του Ήλιου πέφτουν πάνω στο βόρειο ημισφαίριο της Γης με πλάγιο τρόπο, ενώ συμβαίνει το αντίθετο στο νότιο ημισφαίριο οπότε εκεί έχουν Καλοκαίρι.
 Στη διάρκεια της Άνοιξης ο Ήλιος βρίσκεται ακριβώς πάνω από τον ισημερινό της Γης, οπότε και τα δύο ημισφαίρια παίρνουν με τον ίδιο τρόπο της ζωογόνες ακτίνες του Ήλιου.
 Στη διάρκεια του Καλοκαιριού ο Ήλιος ευνοεί το βόρειο ημισφαίριο, οι ακτίνες του πέφτουν πάνω μας περισσότερο κάθετα, και ενώ εμείς έχουμε Καλοκαίρι, στο νότιο ημισφαίριο έχουν Χειμώνα.
 Τέλος, το Φθινόπωρο, ο Ήλιος βρίσκεται και πάλι πάνω από το γήινο ισημερινό, με ισομερή κατανομή της θερμότητας και στα δύο ημισφαίρια.
 Ανακεφαλαιώνοντας λοιπόν, μπορούμε να πούμε ότι η περιφορά της Γης γύρω από τον Ήλιο, και η κλίση των 23 1/2 μοιρών του άξονά της, είναι η αιτία της κυκλικής εναλλαγής των εποχών.
 Οι εποχικές αυτές αλλαγές είχαν για τους αρχαίους τεράστια σημασία, ιδιαίτερα μάλιστα μετά την εμφάνιση της γεωργίας πριν από 10.000 περίπου χρόνια. Γι' αυτό, και επειδή η σπορά, η συγκομιδή και οι άλλες γεωργικές ασχολίες εξαρτιόταν από τις αλλαγές των εποχών, η διάρκεια ενός ηλιακού έτους έπρεπε να μετρηθεί επακριβώς.
 Δεν είναι λοιπόν καθόλου παράξενο που ο Ήλιος λατρεύτηκε από τους αρχαίους σαν θεός, μια που γι' αυτούς ο Ήλιος ήταν ο δημιουργός των εποχών του έτους και του κύκλου των φαινομένων και των εναλλαγών που σχετίζονται με αυτές: από τη σπορά ως τη βλάστηση και από την ανθοφορία ως τη συγκομιδή.
 Οι Αιγύπτιοι τον ονόμασαν Ρα, Ατόν, ή Όσιρη, οι Βαβυλώνιοι τον αποκαλούσαν Σαμάχ, Βάαλ, Μαρδούκ ή Νεργκάλ, οι Ινδοί Βράχμα και Βισνού και οι Πέρσες Μίθρα. Για τους αρχαίους Έλληνες, κατά περιστάσεις, ήταν ο Δίας ή ο Πλούτων, ο Βάκχος, ο Διόνυσος, ή ο Φοίβος Απόλλων.
 Ανεξάρτητα όμως από την ονομασία που του δόθηκε, όλοι ανεξαιρέτως οι λαοί καθιέρωσαν προς τιμή του Ήλιου, περίφημες και πολλές γιορτές, ιδιαίτερα στις περιόδους των εναλλαγών από τη μια εποχή στην άλλη.
 Οι μεγαλύτερες από τις γιορτές αυτές γίνονταν σε όλες τις χώρες και τις φυλές στην εποχή του χειμερινού ηλιοστάσιου, στις 25 Δεκεμβρίου. Ήταν η γιορτή της γέννησης του Ήλιου, και όχι αδικαιολόγητα.
 Γιατί όσο ο χειμώνας πλησίαζε και ο Ήλιος του μεσημεριού φαινόταν όλο και πιο χαμηλά στον ορίζοντα, τόσο και οι μέρες μίκραιναν και το κρύο αύξανε.
 Ήταν η σκληρή εποχή για τον άνθρωπο με τις πολύ μικρές ημέρες και τις ατέλειωτες νύχτες. Οι φροντίδες πολλαπλασιάζονταν, οι ανησυχίες αυξάνονταν και ένα αόριστο συναίσθημα φόβου καταλάμβανε τον αρχαίο άνθρωπο με τα ανύπαρκτα σχεδόν αμυντικά του μέσα και τις περιορισμένες πηγές διατροφής.
Γι' αυτό αναπέμπονταν προσευχές και ιερές παρακλήσεις, ανάβονταν φωτιές και προσφέρονταν θυσίες προς το θεό Ήλιο για να μη χαθεί οριστικά από τον ορίζοντα.
 Και πράγματι: μετά από μικρό δισταγμό ο θεός….ενέδιδε! Στο κατώτατο σημείο του, στον αστερισμό του Αιγόκερου, στις πύλες του Ήλιου όπως τον ονόμαζαν οι Χαλδαίοι, "άλλαζε" απόφαση, άρχιζε να σκαρφαλώνει και πάλι προς τα πάνω, και οι μέρες μεγάλωναν. Μια νέα τάξη πραγμάτων θα έμπαινε και πάλι, ωραία όπως και στα προηγούμενα χρόνια, οπότε η Γη θα ανθοφορούσε ξανά χάρη στις ζωογόνες ακτίνες του Ήλιου.
Δεν είναι λοιπόν καθόλου παράξενο το γεγονός ότι οι αρχαίοι λαοί γιόρταζαν ιδιαίτερα τις μέρες αυτές του χειμερινού ηλιοστασίου. Και αυτή την παράδοση των αρχαίων λαών συνέχισαν οι Έλληνες με τα Κρόνια, και ιδιαίτερα οι Ρωμαίοι με τα Σατουρνάλια και τα Βρουμάλια και την κεντρική γιορτή της 25ης Δεκεμβρίου "Dies Natalis Invicti", δηλαδή την "Ημέρα της Γέννησης του Αήττητου θεού Ήλιου".
Τις χειμωνιάτικες μέρες η φαινόμενη ημερήσια τροχιά του Ήλιου στον ουρανό βρίσκεται χαμηλά στον ορίζοντα.
 Οι μέρες είναι μικρές και οι νύχτες μεγάλες. Την άνοιξη ο Ήλιος ακολουθεί ψηλότερη τροχιά, και οι μέρες είναι ίσες σχεδόν με τις νύχτες.
 Το καλοκαίρι ο Ήλιος φτάνει στο ψηλότερο σημείο της βόρειας φαινόμενης τροχιάς του: οι μέρες είναι μεγάλες και οι νύχτες μικρές. Το φθινόπωρο, τέλος, η τροχιά του Ήλιου αρχίζει να ξανακατεβαίνει προς τον ορίζοντα όλο και πιο πολύ, με ίσες μέρες και νύχτες. Και ο κύκλος των εποχών τελειώνει με τον Ήλιο και πάλι στο χειμερινό ηλιοστάσιο.

Κυριακή 14 Μαρτίου 2010

Αγώνες τένις Junior

Έγινε σήμερα στις Σέρρες το 2ο διασυλλογικό τουρνουά τένις junior ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Αγώνες Τένις Βετεράνων

Έγινε σήμερα στις Σέρρες το 1ο τουρνουά τένις Βετεράνων αθλητών.
Συμμετείχαν 27 παλαίμαχοι με ηλικία από 27 χρονών και πάνω.
Οι αγώνες άρχισαν το Σάββατο 13 Μαρτίου και ολοκληρώθηκαν Κυριακή 14 Μαρτίου στις εννιά μμ
με το τελικό μεταξύ του Ασπριάδη Αλέξανδρου από τον Σ.Α.Σερρών και του Παπάζογλου από τον Σ.Α. Ορεστιάδας. Νικητής αναδείχτηκε ο Ασπριάδης Αλέξανδρος με σκόρ 6-3, 6-3.



Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010

Ο Πέτρος και η Μαρία

 Ο Πέτρος και η Μαρία ζουν μαζί με τα 11 παιδιά τους.
Κάποια από αυτά είναι από τον προηγούμενο γάμο του Πέτρου και κάποια από τον προηγούμενο γάμο της Μαρίας.
Ο καθένας τους συνδέεται άμεσα με 9 από τα παιδιά αυτά.
Πόσα παιδιά απέκτησαν μαζί;

Σάββατο 6 Μαρτίου 2010

Το Καλό και το Κακό

 Ένα βράδυ ένας γέρος (Ινδιάνος) της φυλής Τσερόκι, μίλησε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων. Είπε: "Γιέ μου, η μάχη γίνεται μεταξύ δυο 'λύκων' που υπάρχουν μέσα σε όλους μας.
Ο ένας είναι το Κακό. - Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η.... αλαζονεία, η αυτολύπηση, η ενοχή, η προσβολή, η κατωτερότητα, τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία, και το εγώ.
Ο άλλος είναι το Καλό. - Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη, η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνια, η γενναιοδωρία, ! η αλήθεια, η ευσπλαχνία και η πίστη στο Θεό."

Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά ρώτησε τον παππού του:
"Ποιος λύκος νικάει;"
Ο γέρος Ινδιάνος Τσερόκι απάντησε απλά ...
"Αυτός που ταΐζεις."

Αναρτήθηκε από Κατερίνα Ζηκούλη
Η Διαδρομή: 25-02-2010

Παρασκευή 5 Μαρτίου 2010

ΜΑΝΤΙΝΑΔΑ

 Τα όρη βγάζουν πρόβατα
και το κρασί μπεκρήδες,
το σχολειό γραμματικούς,
και η Κρήτη μερακλήδες.

Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010

Τα τρία μπιφτέκια

Κάποιος θέλει να ψήσει τρία μπιφτέκια σ' ένα μπάρμπεκιου που χωράει μόνο δύο.
Χρειάζονται 5 λεπτά για να ψηθεί η κάθε πλευρά του μπιφτεκιού, οπότε υπολογίζει πως χρειάζεται 10 λεπτά για να ψήσει τις δύο πλευρές των δύο πρώτων μπιφτεκιών και άλλα 10 για να ψήσει το τρίτο. Μήπως υπάρχει κανένας συντομότερος τρόπος;
Ένα πρωί στη λίμνη, ο σύζυγος επιστρέφει μετά από πολλές ώρες ψαρέματος και παίρνει έναν υπνάκο στο φορτηγάκι. Η σύζυγος, αν και δεν γνωρίζει τη λίμνη, αποφασίζει να πάει μια μικρή βόλτα με τη βάρκα του.
Χωρίς να απομακρυνθεί πολύ, διαλέγει ένα σημείο που της φαίνεται ωραίο, ρίχνει την άγκυρα και ξεκινάει να διαβάζει το βιβλίο της.
Μετά από λίγο έρχεται ένας αστυνομικός, σταματάει τη βάρκα του δίπλα στην δική της και της λέει :

"Καλημέρα κυρία. Τι κάνετε εδώ;
"Διαβάζω ένα βιβλίο", απαντάει "Δεν είναι εμφανές;"
"Είσαστε σε περιοχή που απαγορεύεται το ψάρεμα", την πληροφορεί.
Με συγχωρείτε κύριε αστυνόμε, του απαντάει, αλλά όπως βλέπετε δεν
ψαρεύω, αλλά διαβάζω ένα βιβλίο.
"Ναι, το βλέπω, αλλά είστε σε ψαράδικο σκάφος, οπότε έχετε όλον τον εξοπλισμό για να ξεκινήσετε οποιαδήποτε στιγμή.
Με συγχωρείτε, αλλά πρέπει να με ακολουθήσετε στην ακτή και να σας γράψω ένα πρόστιμο."
"Αν το κάνετε αυτό, θα πρέπει να σας μηνύσω για σεξουαλική παρενόχληση"
"Μα, δεν σας έχω αγγίξει, δεν σας έχω καν πλησιάσει τόσο κοντά για κάτι τέτοιο!"

Η γυναίκα απαντάει:"

Ναι, το βλέπω , αλλά έχετε όλο τον εξοπλισμό για να ξεκινήσετε οποιαδήποτε στιγμή."

"Καλή σας μέρα κυρία μου!" απαντάει ο αστυνομικός και φεύγει.

Αναρτήθηκε από Κατερίνα Ζηκούλη on Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2010

I-Diadromi

Δευτέρα 1 Μαρτίου 2010

Ο Μάρτης Μάρτης μίλησε



Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης
Μουσική - Εκτέλεση: Παντελής Θαλασσινός

Ο Μάρτης Μάρτης μίλησε
και είπε πως θ' αργήσει
έχει ακόμα δυο βροχές
και μία να χιονίσει.

Ένα δεντράκι τ' άκουσε
και πήγε να λυγίσει
του είπα να 'χει υπομονή
το φόβο να νικήσει.

Ό,τι αργεί
κι ό,τι στη γη
είναι βαθιά κρυμμένο
πάλι στο φως θα βαφτιστεί
και θα 'ρθει ευλογημένο.

Ο Μάρτης χείλη έσκασε
στον ήλιο να γελάσει
είπε θ' αργήσει μα θα 'ρθει
ο κόσμος να χαλάσει

θα βάλει τ' ανοιξιάτικα
να ομορφύνει η πλάση,
στα μπλε και στα κατάλευκα
θα βγει να παρελάσει.

Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2010

ΜΑΝΤΙΝΑΔΑ

Με τα φτερά τσι σκέψης μου
σου στέλνω περιστέρι
όπου και να 'σαι, να σε βρει
τσι ευχές μου να σου φέρει.

Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2010

ΑΝΕΚΔΟΤΟ

 Ένα υπερπολυτελές κρουαζιερόπλοιο, καθώς διαπλέει την Καραϊβική, περνά μπροστά από ένα έρημο νησάκι. Σε μια παραλία του νησιού ξαφνικά εμφανίζεται ένας ταλαιπωρημένος, κουρελιασμένος ναυαγός, ο οποίος κουνάει δυνατά τα...
σηκωμένα χέρια του, ανάβει φωτιές και κάνει σήματα καπνού, φωνάζει και κάνει οτιδήποτε δυνατό για να κινήσει την προσοχή επάνω του.
Κάποιος από τους επιβάτες που τον είδε ρωτάει ένα μέλος του πληρώματος:
- Τι έπαθε αυτός;
- Αααα αυτός; Πάντα έτσι χαίρεται όταν περνάμε από εδώ...

Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου 2010

Ο ποταμός Στρυμόνας κινδυνεύει

  ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ φυτοφάρμακα, γεωργικά και βιομηχανικά απόβλητα, αστικά λύματα και σκουπίδια εξακολουθούν να ρυπαίνουν ανεξέλεγκτα τον Στρυμόνα, αφού καμία από τις δύο χώρες που έχουν την ευθύνη για την προστασία του ποταμού, η Ελλάδα και η Βουλγαρία, δεν έχει λάβει μέτρα για την αντιμετώπιση του χρόνιου προβλήματος.
  Την απαράδεκτη εικόνα συμπληρώνουν οι παράνομες χωματερές που βρίσκονται σε διάφορα σημεία κατά μήκος της κοίτης του ποταμού, με αποτέλεσμα σκουπίδια και υγρά απόβλητα να καταλήγουν μέσα στο νερό, παρασυρόμενα από τη βροχή και τον αέρα. Τη διαιώνιση της ρύπανσης στον Στρυμόνα επιβεβαιώνει η νέα μελέτη του Διαβαλκανικού Κέντρου Περιβάλλοντος, που έχει αναλάβει την παρακολούθηση του ποταμού, με την ευθύνη της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας.

Φυτοφάρμακα παντού
  Η μεγαλύτερη πληγή για το ποτάμι είναι οι αμέτρητοι τόνοι φυτοφαρμάκων και αγροτικών υπολειμμάτων που πέφτουν στα νερά του ποταμού, κυρίως λόγω της κακής νοοτροπίας των περισσότερων αγροτών στην περιοχή. Μεγάλη μερίδα γεωργών ξεπλένει στο ποτάμι ακόμη και τα βυτία και τα ψεκαστικά αμέσως μετά το ράντισμα των καλλιεργειών, όπως τονίζει η Οικολογική Κίνηση Σερρών.
  Η ευρύτερη περιοχή μαστίζεται από την εντατική γεωργία και οι τόνοι των επικίνδυνων χημικών ουσιών έχουν δημιουργήσει ευτροφισμό και νιτρορύπανση σε δεκάδες σημεία. Στις εκβολές του Στρυμόνα, στην Τούζλα -άλλοτε παραθεριστικό τόπο των κατοίκων των Σερρών και της Δράμας- το πρόβλημα είναι οξύτατο και η θάλασσα έχει μετατραπεί σε βούρκο από φυτοφάρμακα, απόβλητα και αστικά λύματα.

Όλα καταλήγουν στο ποτάμι
  Στο ποτάμι καταλήγουν κτηνοτροφικά και όλα τα αστικά λύματα από τα χωριά που βρίσκονται μέσα στη λεκάνη απορροής του, αφού η πλειονότητα των οικισμών δεν διαθέτει βιολογικό καθαρισμό, ενώ όπου αυτός υπάρχει δεν λειτουργεί σωστά. Οι τοπικές αρχές γνωρίζουν το πρόβλημα αλλά δεν λαμβάνουν μέτρα για την επίλυσή του, χρησιμοποιώντας συχνά το αστείο επιχείρημα ότι «τα αστικά λύματα δεν μολύνουν πολύ». Η αδιαφορία των αρχών για το περιβάλλον αποδεικνύεται από την κατασκευή των φυλακών στη Νιγρίτα, έργο το οποίο δημοπρατήθηκε το 2003 χωρίς να έχουν γίνει οι απαραίτητες μελέτες και, φυσικά, χωρίς βιολογικό καθαρισμό.
  Τα λύματα από τις φυλακές καταλήγουν κατευθείαν στο ποτάμι από έναν σωλήνα, κατάσταση την οποία γνωρίζουν οι αρμόδιες αρχές αφού έχει γίνει και σχετική επερώτηση στη Βουλή. Οι μετρήσεις που εκπόνησε το Διαβαλκανικό Κέντρο Περιβάλλοντος εντοπίζουν ακόμη και βιομηχανικά απόβλητα σε ορισμένες περιοχές, τα οποία παράγονται από εργοστάσια και μονάδες τόσο στη Βουλγαρία όσο και στην Ελλάδα.
  Επικίνδυνη είναι η κατάσταση και με τα φερτά σκουπίδια, στην πλειονότητά τους πλαστικά απορρίμματα. «Στην Κερκίνη, οι ψαράδες την περίοδο απαγόρευσης της αλιείας μαζεύουν τα πλαστικά από τη λίμνη και γεμίζουν ολόκληρα φορτηγά για να τα μεταφέρουν», εξηγεί ο Μιχάλης Ζαβής, μέλος της Οικολογικής Κίνησης Σερρών.
  Η κατάσταση του ποταμού για το 2009 χαρακτηρίζεται «μέτρια έως καλή» και αυτό εξαιτίας των πολλών βροχοπτώσεων τη χρονιά που πέρασε. Η ποιότητα των υδάτων στον Στρυμόνα παρακολουθείται σε είκοσι σημεία, με αισθητήρες μετεωρολογικούς σταθμούς και εργαστηριακές αναλύσεις, από το 2006 και μετά. Η πλήρης καταγραφή της ρύπανσης έγινε την περίοδο 2006-2008 με την εφαρμογή του ευρωπαϊκού προγράμματος INTERREG και με τη συμμετοχή πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και άλλων φορέων.


Ανεπαρκής προστασία
  To INTERREG στόχευε αφενός στην πλήρη καταγραφή της περιβαλλοντικής υποβάθμισης στον Στρυμόνα και αφετέρου στην προστασία του ποταμού μέσα από τη συνεργασία των δύο χωρών, με τη λήψη κοινών δράσεων και τη δημιουργία ειδικών μηχανισμών παρακολούθησης.
  Ωστόσο, η Ελλάδα και η Βουλγαρία δεν έχουν καταρτίσει κανένα κοινό πλαίσιο διαχείρισης για τη σωτηρία του ποταμού, παρά την υποχρέωση που ορίζει σχετική ευρωπαϊκή οδηγία. Ο,τι έχει γίνει για την προστασία του Στρυμόνα, έγινε μόνο μέσα στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών προγραμμάτων (και αυτό τα τελευταία χρόνια), παρότι η ρύπανση του ποταμού έχει διαπιστωθεί και από τις δύο χώρες εδώ και πολλές δεκαετίες.
  Σε επίπεδο περιβαλλοντικής διπλωματίας έχουν γίνει ελάχιστα βήματα, αν και η ελληνική κυβέρνηση γνωρίζει μεν τις διαστάσεις του προβλήματος-ο πρόεδρος του Διαβαλκανικού Κέντρου εκτελεί και χρέη συμβούλου στο υπουργείο Εξωτερικών- αλλά δεν ασκεί πιέσεις για μείωση της ρύπανσης που προέρχεται από τη Βουλγαρία.

Εφημερίδα : Realnews Κυριακή 14-02-2010
http://www.realnews.gr/

Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου 2010

Καθαρά Δευτέρα

  Η Καθαρά Δευτέρα είναι το τέλος των Απόκρεω και η πρώτη μέρα της Σαρακοστής. Η λέξη Καθαρή εκκλησιαστικά σημαίνει το ξεκίνημα της κάθαρσης των Χριστιανών που αρχίζει με νηστεία.
  Από την Καθαρά Δευτέρα ξεκινάει η νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Απαραίτητα στοιχεία της αποκριάς θεωρούνται τα κούλουμα και ο χαρταετός. Ο εορτασμός του καρναβαλιού κλείνει με τα κούλουμα και το πέταγμα του χαρταετού.
  Με τον όρο κούλουμα, εννοούμε τη μαζική έξοδο του κόσμου στην ύπαιθρο και τον εορτασμό της Καθαράς Δευτέρας έξω στην φύση. Τα κούλουμα είναι γνωστά και σαν κούλουμπα, κούμουλες, κουμουλάθες ή κούμουλα. Είναι ένα παραδοσιακό λαϊκό πανηγύρι. Σύμφωνα με τον πατέρα της ελληνικής λαογραφίας Νικόλαο Πολίτη η προέλευση της λέξης είναι λατινική, από το cumulus που εκτός από την σημασία του σωρού, σημαίνει και την αφθονία, το περίσσευμα, το πέρας, αλλά και τον επίλογο. Η γιορτή της Καθαράς Δευτέρας θεωρείται ο επίλογος των βακχικών εορτών της αποκριάς, οι οποίες ουσιαστικά αρχίζουν την Τσικνοπέμπτη και τελειώνουν την Καθαρά Δευτέρα.
  Σε ορισμένες περιοχές της Ελλάδος την Καθαρά Δευτέρα καθαρίζουν ό,τι απόμεινε από τα μη νηστίσιμα φαγητά της αποκριάς, διότι και τέτοιου είδους λιχουδιές γεύονται μερικοί, αντί για λαγάνες, χαλβά, ελιές και πίκλες που προτιμούν οι πιο πολλοί, σαν αποτοξίνωση από τα πλούσια φαγοπότια της αποκριάς.
  Σε άλλα μέρη της Ελλάδας, όπως π.χ. στην Ήπειρο, οι νοικοκυρές καθαρίζουν τις κατσαρόλες και όλα τα χάλκινα σκεύη από τα λίπη της αποκριάς με ζεστό σταχτόνερο μέχρι ν’ αστράψουν και βάφουν άσπρα τα πεζοδρόμια. Αντίθετα άλλοι βάφουν μαύρα τα πρόσωπά τους με καπνιά ή μπογιά παπουτσιών, καθώς χορεύουν και μεθούν όλη την ημέρα σε υπαίθριες συγκεντρώσεις.
  Απαραίτητο συμπλήρωμα της Καθαράς Δευτέρας αποτελεί το πέταγμα του χαρταετού, του αστεριού στα ψηλώματα. Τους χαρταετούς τους κατασκεύαζαν παλιά μόνοι τους με καλάμια και χαρτί. Ήθελαν μαστοριά στο ζύγισμα. Αν δεν τα κατάφερνες να τα ζυγιάσεις χαρταετό ψηλά δεν έβλεπες. Με το χαρταετό πέταγαν μακριά κάθε έγνοια του χειμώνα, με τον ερχομό της άνοιξης.